Hoe heerlijk het ook is om tegen je lief aan in slaap te vallen, 's nachts een bed delen is lang niet altijd even praktisch. De een wordt uit bed geduwd, de ander trekt telkens alle dekens naar zich toe, en voor je het weet lig je klaarwakker naar het plafond te staren. Hoeveel jullie ook van elkaar houden en hoe fijn het is om bij elkaar in de armen te liggen, samen slapen brengt zo zijn eigen kleine uitdagingen met zich mee.
Met z'n tweeën onder één dekbed zorgt gegarandeerd voor de nodige struggles, irritaties en grappige situaties. Grote kans dat je jezelf in onderstaande punten helemaal terugziet, want geen enkel koppel ontkomt eraan als je samen in één bed slaapt.
Misschien wel de allergrootste klassieker is de eeuwige strijd om de dekens. Voor je het weet heeft hij zich als een gezellige cocon ingerold, terwijl jij voor de helft in de kou ligt te bibberen. En probeer die dekens dan maar eens ongemerkt terug te winnen, want dat is echt een kunst op zich. Meestal eindig je met een klein hoekje stof, terwijl je lief er zalig warmpjes bij ligt.
Naast de dekens is er nog een beruchte kwestie, namelijk het claimen van je eigen plekje. Op de een of andere manier ligt een van jullie 's nachts altijd langzaam de ander half het bed uit te duwen. Je wordt wakker op een randje van tien centimeter, terwijl hij heerlijk als een zeester middenin ligt uitgestrekt. Een tweepersoonsbed voelt op zulke nachten ineens verdacht smal.
Temperatuur is een verhaal apart, want zelden hebben twee mensen het op hetzelfde moment lekker. Terwijl jij het ijskoud hebt en steeds dieper wegkruipt, ligt hij na een paar minuten al te zweten, of precies andersom. Lekker lepeltje-lepeltje liggen is dan voor de een pure romantiek en voor de ander een zweterige beproeving. Het raam open of juist dicht wordt zo elke avond een kleine onderhandeling.
En dan de geluiden die je 's nachts allemaal voorbij hoort komen. Snurken, knarsetanden, gemompel of dat ene diepe zuchtje, je hoort het stuk voor stuk uit de mond van je vriend ontsnappen. Op een goede nacht slaap je er dwars doorheen, op een slechte lig je bijna elke haal mee te tellen. Op zulke momenten worden je oordopjes je allerbeste vriend.
Ook jullie slaapritme loopt zelden helemaal gelijk. Waar jij rond half twaalf al lekker begint weg te dommelen, is hij nog klaarwakker en ligt hij misschien nog wat te woelen of te scrollen. Dat verschil betekent dat een van jullie vaak in het donker ligt te wachten tot de ander eindelijk ook onder zeil gaat. Of juist andersom, met jou in de rol van nachtbraker.
Midden in de nacht naar de wc moeten zonder je lief wakker te maken, is bijna topsport. Ligt hij aan de kant van de deur, dan moet je voorzichtig over hem heen klimmen zonder per ongeluk een elleboog in zijn ribben te planten. En lig je lekker verstrengeld, dan mag je jezelf eerst nog uit zijn armen zien te worstelen. Struggles, en dat elke keer weer opnieuw.
Vaak is de een een ochtendmens dat vanzelf vroeg wakker is, terwijl de ander het liefst tot ver in de ochtend doorslaapt. Dat roept meteen de grote vraag op: hoe laat mag je hem nu eigenlijk wakker maken? De halve ochtend muisstil blijven liggen wachten tot hij zijn ogen opent is namelijk ook geen feest. Meestal eindig je met stiekem op je telefoon scrollen tot er eindelijk wat beweging komt.
Voordat de lichten echt uitgaan, is er nog de bekende schermtijd-kwestie. De een wil in het donker nog even scrollen of een laatste aflevering afkijken, terwijl de ander niet in slaap komt door dat felle schermlicht. Een beetje geven en nemen is hier het toverwoord, bijvoorbeeld met de helderheid laag en het geluid uit. Toch betrap je jezelf er vast op dat 'nog heel eventjes' zomaar een uur wordt.
Alsof een tweepersoonsbed nog niet vol genoeg is, wurmt ook de hond of de kat zich er graag nog tussen. Voor je het weet lig je met z'n drieën, terwijl het huisdier natuurlijk het meeste comfort opeist en languit dwars over je benen gaat liggen. Wegsturen lukt zelden, want die schattige blik wint het uiteindelijk toch altijd. Zo verandert jullie liefdesnestje ineens in een gezellige, maar behoorlijk krappe knuffelboel.
Struggles of niet, aan het eind van de dag zou je die warme plek naast je voor geen goud willen missen. Al dat gevecht om de dekens, slaap jij op de rechter- of de linkerkant, die rare nachtgeluiden en die krappe knuffelnachten horen er gewoon bij, en juist dat maakt samen in één bed slapen zo herkenbaar en stiekem best schattig. Dus draai je nog maar eens lekker om, jat die dekens zachtjes terug en geniet ervan. Want ondanks alle onhandige momentjes is er weinig fijner dan samen wegdoezelen.
Beeld: Shutterstock
Liefs, Vera